มีแม่พิมพ์อะไรบ้าง?

มีเพื่อนมากมายที่มีส่วนร่วมใน อุตสาหกรรมการฉีดขึ้นรูป. เพราะพวกเขามีส่วนร่วมในพันธุ์เดียวเท่านั้น, พวกเขาอาจไม่รู้เกี่ยวกับแม่พิมพ์อื่น ๆ มากนัก, แต่เราสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับต้นน้ำและปลายน้ำของอุตสาหกรรมแม่พิมพ์ได้โดยการทำความเข้าใจอุตสาหกรรมแม่พิมพ์โดยรวม, ดังนั้น I แม่พิมพ์ทุกประเภทจึงถูกจัดประเภท. ฉันหวังว่าจะเป็นประโยชน์.

1. แม่พิมพ์พลาสติก: การฉีดขึ้นรูป, ปั้นตุ่ม, แม่พิมพ์เป่า, การอัดรีด, การอัดขึ้นรูป, แม่พิมพ์ยาง, ฯลฯ.
2. เครื่องเจาะเย็น: ต่อย, ดัด, ยืดเหยียด, การขึ้นรูปเป็นลูกคลื่น, ปั่น, รีดเย็น, ฯลฯ.
3. แม่พิมพ์หล่อ:
4. การตีขึ้นรูปร้อน:
6. แม่พิมพ์โฟม:
7. แม่พิมพ์หล่อ;
8. แม่พิมพ์โลหะผสมสังกะสี:
9. แม่พิมพ์วาดลวด:
10. แม่พิมพ์แก้ว:
11. แม่พิมพ์เซรามิก:
12. แต่ละอุตสาหกรรมมีแม่พิมพ์ของตัวเอง.

แม่พิมพ์ฉีด แม่พิมพ์พลาสติกประกอบด้วยแม่พิมพ์ที่สามารถเคลื่อนย้ายและแม่พิมพ์คงที่. มีการติดตั้งแม่พิมพ์ที่เคลื่อนย้ายได้บนแม่แบบที่เคลื่อนย้ายได้ของเครื่องฉีดขึ้นรูป, และติดตั้งแม่พิมพ์คงที่บนแม่แบบคงที่ของเครื่องฉีดขึ้นรูป. ระหว่างฉีดขึ้นรูป, ปิดแม่พิมพ์ที่เคลื่อนย้ายได้และแม่พิมพ์คงที่เพื่อสร้างระบบการเทและโพรง.

เมื่อเปิดแม่พิมพ์, แม่พิมพ์ที่เคลื่อนย้ายได้และแม่พิมพ์คงที่จะถูกแยกออกเพื่อนำผลิตภัณฑ์พลาสติกออก. แม้ว่าโครงสร้างของแม่พิมพ์พลาสติกอาจแตกต่างกันอย่างมากเนื่องจากความหลากหลายและประสิทธิภาพของพลาสติก, รูปร่างและโครงสร้างของผลิตภัณฑ์พลาสติก, และประเภทของเครื่องฉีด, โครงสร้างพื้นฐานเหมือนกัน.

แม่พิมพ์หล่อประกอบด้วยสองส่วน, ส่วนหุ้มและส่วนที่เคลื่อนที่ได้. ส่วนที่รวมกันเรียกว่าเส้นแบ่ง. ในการหล่อแบบห้องร้อน, ส่วนที่ปิดมีประตู, ขณะอยู่ในห้องเย็นหล่อตาย, มันเป็นพอร์ตฉีด. โลหะหลอมเหลวสามารถเข้าสู่แม่พิมพ์ได้จากที่นี่, และรูปร่างของส่วนนี้ตรงกับหัวฉีดในการหล่อแบบห้องร้อนหรือห้องฉีดในการหล่อแบบห้องเย็น. ส่วนที่เคลื่อนที่ได้มักจะประกอบด้วยก้านดันและตัววิ่ง. ทางวิ่งที่เรียกว่าเป็นช่องทางระหว่างประตูและโพรงที่โลหะหลอมเหลวเข้าสู่โพรง. ส่วนที่ปิดมักจะเชื่อมต่อกับแผ่นแรงดันคงที่หรือแผ่นแรงดันด้านหน้า, และส่วนที่เคลื่อนย้ายได้เชื่อมต่อกับแผ่นดันที่เคลื่อนย้ายได้. ช่องแบ่งออกเป็นสองช่องแทรก, ซึ่งเป็นชิ้นส่วนอิสระที่สามารถถอดหรือติดตั้งออกจากแม่พิมพ์ได้ค่อนข้างง่ายด้วยสลักเกลียว.

แม่พิมพ์ได้รับการออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อให้การหล่อยังคงอยู่ในส่วนที่เคลื่อนย้ายได้เมื่อเปิดแม่พิมพ์. ทางนี้, ก้านดันของส่วนที่เคลื่อนที่ได้จะผลักการหล่อออก. แท่งดันมักจะถูกขับเคลื่อนด้วยแผ่นแรงดัน. มันจะขับแท่งผลักทั้งหมดอย่างแม่นยำในเวลาเดียวกันด้วยแรงเท่ากัน, เพื่อให้แน่ใจว่าหล่อไม่เสียหาย.

เมื่อหล่อถูกผลักออก, แผ่นดันหดตัวเพื่อดึงแท่งกดทั้งหมดเพื่อเตรียมการหล่อต่อไป. เนื่องจากการหล่อยังคงอยู่ที่อุณหภูมิสูงเมื่อถูกรื้อถอน, เฉพาะจำนวนแท่งดันเท่านั้นที่มากพอที่จะมั่นใจได้ว่าแรงกดเฉลี่ยของแท่งกดแต่ละอันมีขนาดเล็กพอที่จะไม่ทำให้การหล่อเสียหาย. อย่างไรก็ตาม, คันดันจะยังทิ้งร่องรอยไว้, ดังนั้นจึงต้องออกแบบอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้ตำแหน่งของก้านดันมีอิทธิพลต่อการทำงานของการหล่อมากเกินไป.

ส่วนอื่นๆ ในแม่พิมพ์ ได้แก่ แกนสไลด์และอื่นๆ. แกนเป็นชิ้นส่วนที่ใช้ทำรูหรือช่องเปิดในการหล่อ. พวกเขายังสามารถใช้เพื่อเพิ่มรายละเอียดของการหล่อ. คอร์มีสามประเภทหลัก: แก้ไขแล้ว, เคลื่อนย้ายได้และหลวม. ทิศทางของแกนคงที่ขนานกับทิศทางของการหล่อออกจากแม่พิมพ์. พวกเขาจะได้รับการแก้ไขหรือเชื่อมต่อกับแม่พิมพ์อย่างถาวร. แกนเคลื่อนที่สามารถจัดเรียงในทิศทางใดก็ได้ยกเว้นทิศทางการดีดออก.

หลังจากการหล่อแข็งตัว, ก่อนเปิดแม่พิมพ์, แกนที่เคลื่อนย้ายได้จะต้องนำออกจากโพรงด้วยอุปกรณ์แยก. ตัวเลื่อนและแกนเคลื่อนที่อยู่ใกล้กันมาก, ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดคือตัวเลื่อนสามารถใช้ทำพื้นผิวอันเดอร์คัตได้. การใช้แกนและตัวเลื่อนในการหล่อแบบหล่อจะเพิ่มต้นทุนอย่างมาก. แกนหลวมเรียกอีกอย่างว่าบล็อกนำออกและสามารถใช้ทำพื้นผิวที่ซับซ้อนได้, เช่นรูเกลียว. ก่อนเริ่มแต่ละรอบ, ต้องติดตั้งตัวเลื่อนด้วยตนเอง, และสุดท้ายก็ผลักออกไปพร้อมกับการคัดเลือกนักแสดง. จากนั้นนำแกนที่หลวมออก. แกนที่หลวมเป็นแกนที่แพงที่สุดเพราะต้องใช้แรงงานจำนวนมากในการผลิตและจะเพิ่มเวลาของวงจร.

แม่พิมพ์หล่อมักจะทำจากเหล็กกล้าเครื่องมือแข็ง. เนื่องจากเหล็กหล่อไม่สามารถทนต่อแรงกดภายในขนาดใหญ่ได้, แม่พิมพ์มีราคาแพง, ซึ่งทำให้ต้นทุนการเปิดแม่พิมพ์สูงด้วย. โลหะหล่อที่อุณหภูมิสูงต้องใช้เหล็กอัลลอยด์ที่แข็งกว่า.
ข้อบกพร่องหลักที่เกิดขึ้นในกระบวนการหล่อขึ้นรูป ได้แก่ การสึกหรอและการสึกกร่อน. ข้อบกพร่องอื่นๆ ได้แก่ การแตกร้าวจากความร้อนและความล้าจากความร้อน. เมื่อพื้นผิวแม่พิมพ์มีข้อบกพร่องเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิมากเกินไป, รอยแตกจากความร้อนจะเกิดขึ้น. หลังจากใช้มากเกินไป, ข้อบกพร่องบนพื้นผิวของแม่พิมพ์จะทำให้เกิดความล้าจากความร้อน.

1. นักวิ่งเย็น: หมายถึง ส่วนระหว่างทางเข้าแม่พิมพ์และประตูผลิตภัณฑ์. พลาสติกจะยังคงไหลอยู่ในนักวิ่งด้วยแรงดันฉีดและความร้อนของตัวเอง. รองชนะเลิศอันดับเป็นส่วนหนึ่งของวัสดุปั้น, แต่ไม่ใช่สินค้า. ดังนั้น, เมื่อเราออกแบบแม่พิมพ์, เราต้องพิจารณาทั้งผลการเติมและวิธีประหยัดวัสดุด้วยการย่อและลดระยะ. นี่คือสถานการณ์ในอุดมคติ, แต่เป็นการยากที่จะบรรลุสิ่งที่ดีที่สุดของทั้งสองโลกในการใช้งานจริง.
ที่สอง, นักวิ่งที่ร้อนแรง: เป็นส่วนประกอบทั่วไปของระบบแม่พิมพ์ฉีด, ใช้ความร้อนเพื่อให้แน่ใจว่าพลาสติกในรางน้ำและประตูยังคงหลอมเหลวอยู่. เนื่องจากมีแกนให้ความร้อนและวงแหวนทำความร้อนอยู่ใกล้หรือตรงกลางของตัววิ่ง, นักวิ่งทั้งหมดจากทางออกหัวฉีดของเครื่องฉีดขึ้นรูปไปยังประตูอยู่ในสถานะอุณหภูมิสูง, เพื่อให้พลาสติกในรางน้ำหลอมเหลวอยู่. โดยทั่วไป, ไม่จำเป็นต้องเปิดรันเนอร์เพื่อเอาคอนเดนเสทออกหลังปิดเครื่อง. เมื่อสตาร์ทเครื่อง, คุณต้องทำให้นักวิ่งร้อนถึงอุณหภูมิที่ต้องการเท่านั้น. ดังนั้น, กระบวนการวิ่งร้อนบางครั้งเรียกว่าระบบหัวระบายความร้อน, หรือเป็นการหล่อแบบไม่มีราง.